.png?etag=%22c50d-6a60a0ad%22&sourceContentType=image%2Fpng&ignoreAspectRatio&resize=232%2B215)
Mijn naam is Jan De Plus en ik woon in Linden, in de buurt van Leuven.
Ik ben altijd gefascineerd geweest door het verhaal achter dingen die ik rondom mij zie. Hoe wordt iets gemaakt, wie is of was de creatieveling achter een bepaald object, welke ambachtsman heeft dit gerealiseerd?
In 1989 hadden mijn vrouw en ik een mooie oude villa gevonden in het landelijke Herne. Het leek voor velen wel de woning van een geneesheer, want haast elke dag belden nieuwe patiënten van onze buur, inderdaad een geneesheer, aan bij ons en moesten we ze verwijzen naar het huis verderop.
Een simpel emailbordje met vermelding van onze naam op de toegangspoort zou een oplossing bieden, dachten we. De toenmalige CEO van Émaillerie Belge, Jean-Claude Jouret, nodigde me uit om dit te bespreken. Dat bezoek was meteen het domste wat ik kon doen. Of het slimste. Want anders was dit boek (en alle boeken en tentoonstellingen hiervoor) er nooit geweest. Welk van de twee het ook is, één ding staat vast: email en ik, dat was een coup de foudre. Het maakproces vind ik magisch, het eindresultaat subliem.
Ik wou er alles over te weten komen. Maar helaas vond ik geen enkel Belgisch boek over dit onderwerp. In een opwelling besloot ik om er dan maar zelf een boek over te schrijven. Alsof dat allemaal zo makkelijk gaat. Sindsdien doe ik al meer dan dertig jaar onderzoek naar emailborden. In het begin betekende dat lange telefoonlijsten afbellen op zoek naar mensen die me de geschiedenis van de Belgische emailindustrie konden vertellen.
In 2002 heb ik een eerste poging ondernomen om dit verhaal om te zetten in een boek. Het was een onverhoopt succes want dit boek is al vele jaren uitverkocht. Ik heb de voorbije decennia honderden mensen gesproken, ontelbare verzamelaars bezocht, duizenden borden in mijn handen gehad, talrijke archieven uitgeplozen. Inmiddels heb ik al verschillende boeken geschreven over dit onderwerp en meegewerkt aan diverse tentoonstellingen.
En nog laat de emailmicrobe me niet los.